Antwoord : Of dat voor alle joden geldt, weet ik niet, maar het klopt dat in de rabbijnse literatuur weinig over engelen wordt geschreven, althans in vergelijking met de apocriefe en apocalyptische literatuur, waarin engelen vaak een belangrijke rol spelen. In de Misjna bijvoorbeeld (de kern van de Talmoed) komen engelen niet voor. In de rest van de Talmoed (Gêmara) wordt de rol van engelen vaak geminimaliseerd.

De reden is waarschijnlijk omdat angelologie ('engelenkunde') een volstrekt speculatieve bezigheid was, waarin je willekeurige opvattingen als een hemelse boodschap kon onderbouwen. Het Griekse woord angelos zowel als het Hebreeuwse woord malê'ach betekent immers 'boodschapper'. De rabbijnen betrekken hun kennis over de wil van God echter alleen aan de Tora en niet aan boodschappen uit de hemel die door intermediaire wezen worden overgebracht.

Zelfs de profetie is naar farizees-rabbijnse opvatting in Israël tot zwijgen gekomen in de tijd van Ezra en Nehemia (5e eeuw vCJ). Waarschijnlijk hebben de farizese en rabbijnse geleerden te vaak gezien hoe allerlei predikers met een beroep op engelen, profetieën en visioenen de Tora als grondwet van Gods koningschap probeerden te omzeilen.